GENERO BERDINTASUNA – María Martín (Dokumentalista)

Gure gizartean emakumeen eta gizonen arteko berdintasuna da gehien kezkatzen gaituzten gaietako bat, eta horregatik azterlan ugari egiten dira hainbat gizarte esparrutan.

Espainiako 60. urteetako familia ereduaren eraldaketari eta, lan merkatura bilduta, emakumeen emantzipazioari esker, gure herrialdean eta azken hamarkadetan zabalkunde handia izan du ikerketa mota horrek.

Ugari dira genero berdintasunaren aurrean planteatu daitezkeen ikuspegiak, hasi emakumeek gizartean izan duten rolaren aldaketak ekarritako eraldaketa sozialetik eta buka lan merkatuan guztiz biltzeko garaian topatzen dituzten arazo ugarietan.

Politikariek, pertsona ospetsuek eta tertuliakideek kontuaren egoerari buruzko beraien iritzia eman dute hedabide guztietan, martxoak 8ko ospakizunarekin bat etorrita. Baina… zer pentsatzen dute gazteek horren inguruan? Nola edo hala baztertuta sentitzen al dira? Beren gurasoen eta aitona-amonen arteko rol berak errepikatzen al dira?

Gaur egun, ikastetxeetan eta institutuetan, esparru guztietan sustatzen da berdintasuna, halako gerturatze bat gertatu da azken hamarkadetan mutilen eta nesken artean jarrerei, helburuei eta etorkizuneko proiektuei dagokienez. Denok egin ditzakegu unibertsitateko ikasketa berberak (nahiz eta zientzia eta ingeniaritza  arloetan gizonekoak nabarmen gehiago diren), bete gabe dauden enplegu publikoetara gizonak zein emakumeak iritsi daitezke, baina, zer gertatzen da enpresa pribatuetan? Berdintasun bera al dago? Emakumeok gure adiskide gizonezkoen lanpostu eta pribilegio berak lor ditzakegu? Erantzuna, kasu askotan, EZ da. Bada “kristalezko sabaia” delakoa, zerua ikusten uzten diguna (enpresa baten zuzendaritzaren metafora), baina aldi berean bada ikusezina bezain ukigarria den oztopo bat, emakumeoi postu jakin batetik gora egitea galarazten diguna (emakumeak garelako eta bizimodu familiarra eta laborala bateratu behar ditugulako laguntza mota bakar bat jaso gabe). Emakume batek postu garrantzitsuenera iritsi nahi badu uko egin behar dio bere bizimodu pertsonalari (ama, zaindaria, emaztea, bikotea…) eta gizonek ez dute sekula horrelakorik egin behar izan.

Azkenik, emakume eta gizonen arteko berdintasuna benetakoa baino itxurazkoa dela salatzen duten oinarrizko alderdi kezkagarri askoak daude. Bikote harremanetan oraindik sakon sustraituta daude estereotipo sexistak, eta oso aintzat hartzekoa den gutxiengo batek errugabetu egiten du indarkeria matxista mugikorraren bitartez bikotea kontrolatuz (aplikazio batzuek beste pertsona une oro non dagoen azaltzen dizute, deiak kontrolatzen dituzte, mezuak berrikusten dituzte…).  Eta gazte askok uste dute eskubidea dutela beren bikoteen janzkerak, lagunak eta erabakiak zalantzan jartzeko eta euren nahiak inposatzeko.

Bestalde, neska gazteak eta nerabeak ez dira jabetzen beren bizitza bikotearen kontrolpean uzteak dakarren arriskuaz, pribatutasuna ebasten baitiete eta harreman hori hautsita ondorio kaltegarriak ekarri baitiezazkiekete.

María Martín, Dokumentalista

PSIKOLOGIAREN HISTORIA

PSIKOLOGIA ESPERIMENTALA

Iruzkin bat utzi:

Zure posta elektronikoa argitaratuko ez da.

Site Footer

Cookie-erabilera

Webgune honek cookieak darabiltza zuk erabiltzaile-esperientziarik onena izan dezazula. Nabigatzen jarraitzen badu ematen ari da aipatutako cookieen onarpenerako bere baimena eta gurea onarpena cookie-politika, lotura informazio handiagorako zula ezazu.

ONARTU
Aviso de cookies